Menu Sluiten

Daglelie, Hemerocallis

gewone daglelie

Familie:

Hemerocallidaceae

Hoogte:

Er zijn veel soorten daglelies met verschillende hoogtes. Het loof wordt meestal 40 cm hoog, de bloemstengel maximaal 1 meter.

Standplaats:

Daglelies doen het vrijwel overal en staan het liefst niet al te droog en verdragen de felle middagzon slecht. Maar het zijn sterke planten en doen het hier goed op droge zandgrond. Al bloeien ze dan misschien wat minder uitbundig. Ze zijn daarom blij met wat bladcompost en doen het goed als onderbeplanting / bodembekker in de halfschaduw.

Bloeitijd:

Met een combinatie van verschillende soorten heb je bloemen van juni tot in oktober. Hieronder een aantal goed eetbare varianten:

Vroegbloeier: juni zoals de Hemerocallis dumortieri

Middenbloeier: juni/juli: bijvoorbeeld Hemerocallis fulva , de meest eetbare daglelie en een flinke groeier. Hemerocallis citrina, de meest geteelde soort in China voor de ‘Golden Needles’, lange bloemknoppen.

Laatbloeier: juli/augustus: Hemerocallis littorea

Herbloei mogelijk in september/oktober

Hemerocallis fulva longituba bloeit van juni-augustus met 1 meter hoge bloemstengels.

Te herkennen aan:

Een vaste plant. De bladeren komen uit een kroon en lijken op breed gras. De plant maakt een fors wortelstelsel dat diep kan gaan. De bloemen groeien op stevige stengels die bovenaan vaak vertakt zijn. Bloemen kunnen 5 tot 30 cm groot zijn. Een bloem bloeit maar 1 dag. Maar met de grote hoeveelheid knoppen kunnen planten ruim een maand bloeien.

Functie voor biodiversiteit:

Daglelies houden van vocht, maar kunnen in droge streken de grond binden en erosie voorkomen. Daglelies bevatten veel water waardoor ze in streken met risico voor brand, in grote groepen rondom het huis worden geplant. Het zijn sterke planten met weinig vijanden of ziektes.

Gebruiksfunctie:

De enkelbloemige daglelies zijn eetbaar. De hele plant is eetbaar, maar knoppen en bloemen worden het meest gegeten. Elke soort heeft een eigen smaak. Vaak zijn de oranje bloemen wat zoeter en de rode peperiger. Witte bloemen smaken zacht-zuur. Oftwel: hoe meer kleur, hoe meer smaak. Bloemknoppen kun je rauw eten, even blancheren of bakken. De gele bloemknoppen worden ook Golden Neeldles genoemd.

Mensen met een allergie kunnen het best de meeldraden verwijderen, niets van de daglelie rauw eten en niet teveel. Je kunt de bloem vullen of in een tempura beslagje bakken. De net geopende bloem kun je ook drogen en later gebruiken als smaakmaker en verdikker in een saus of soep (meekoken).

De jonge scheuten aan het eind van de winter zijn ook eetbaar. Al moet je er niet teveel van eten vanwege de hallucinerende eigenschappen. Die schijnt te verdwijnen als je het blad kookt.

De wortels schijnen te smaken naar melige aardappelen.

Ze zijn ook goed bruikbaar als snijbloem als je de uitgebloeide bloem elke dag er af haalt. Dan kan ze soms 14 dagen in de vaas staan.

Het oudere blad kan gedroogd worden en hiervan kun je lichte sandalen maken.

Recepten:

http://chinasouthoftheclouds.com/articles/cooking-with-flowers-stir-fried-lilies-with-ham/

Aandachtspunten:

Daglelies komen oorspronkelijk uit Aziƫ waren een van de eerste sierplanten in Europa. Je kunt ze makkelijk delen om te vermeerderen. Zaaien kan ook.

In het kort:

  • goede sterke bodembedekker
  • eetbare plant, voornamelijk bloemknoppen en bloemen
  • meerdere soorten voor bloei van juni-september
  • makkelijke plant